Monogram

Geheel intuïtief stitchte ik de afgelopen maanden met een damasten servet uit mijn jeugd. De vorige zomer verfde ik die met indigo. Op de servet staat een door mijn moeder erop geborduurd monogram.

Bij het servet moet ik eerst aan de gezinsmaaltijden aan tafel vroeger denken. Meestal niet echt gezellig, want ik kreeg steeds op mijn kop als ik niet netjes at. Ik ging gehaaster eten om van het gezeik af te zijn, maar daardoor at ik nog slordiger. Ik was dat allang vergeten, maar sinds ik met dat servet bezig ben, komt het even terug. In de hoek van de keuken stond een zogenaamd Spaans rietje waarmee werd gedreigd (nee, niet door mijn moeder).

Het is fijner om te denken aan mijn moeder die als 18-jarig zwanger meisje voorovergebogen monogrammen op haar linnengoed zat te borduren. Maar wat deed men met die monogrammen op lakens, tafellakens, theedoeken en servetten, als je daarna ging scheiden? 

Nu ik het servet letterlijk en figuurlijk verwerk in mijn quilt, zou ik dat monogram natuurlijk doormidden kunnen knippen, precies tussen de D en de S door. Leek me eerst een grappig idee. Toch niet gedaan. Ik heb het hele monogram simpelweg meegenomen in mijn project. Geen extra nadruk erop gelegd, er geen speciale steekjes omheen gemaakt. Dat voelde het beste.

Bij het zien van mijn quilt kan ik nu ook denken aan die toffe zomer vorig jaar, waar ik aan de gang ging met natuurlijk verven, en meteen weer voelen hoe heerlijk dat was. De ontdekking dat damast zich daar zo goed voor leent. Ik moet echt op zoek naar meer antieke damast.

Het gebruik van textiel met een verhaal, met een connectie, met een betekenis of een herinnering is echt helend. Heb jij textiel waar herinneringen in verweven zitten, dat je kunt hergebruiken en verwerken? Ik ben benieuwd.