logo

Wat leuk dat je hier langs komt! Ik ben Margreeth, bedenker van SLOW STITCHING. Ik wil een community bieden waarin ik op een heel eenvoudige manier leert om moderne quilts te maken. Een community voor mindful, mindless en joyful quilting. Je creativiteit herontdekken. Meer connectie met je ware zelf of jezelf helen door met je handen iets te maken. De Frans/Amerikaanse kunstenares Louise Bourgeois (die van die reusachtige spinnen) zei het al:

The act of sewing is a process of emotional repair - Louise Bourgeois

Creativiteit is iets dat je zo ontzettend kan helpen, bij van alles in je drukke leven. Het geeft rust en stilte in je hoofd en in je hart. Je komt vanzelf in het nu. Moeilijke periodes in je leven kunnen op een magische manier makkelijker worden als je iets maakt met je handen. Heling door creativiteit. Bij mij is dat door een toeval quilten geworden.

Ik hoor wel eens, quilten, is dat niet lapjes eerst kapot knippen en vervolgens weer aan elkaar zetten? Mijn antwoord daarop is volmondig: Ja dat is het inderdaad! En tóch is het heel tof om te doen.

Ik weet niet hoe dat bij jou zit, maar hoewel ik het geweldig vind om er mee bezig te zijn, hangt er ook een zweem van tuttigheid om dat hele quilten heen. Ik weet niet precies waardoor dat komt. Op Amerikaanse en Australische websites, blogs etc. zie ik een hele andere sfeer. Modern quilten is ook heel anders. Andere stoffen, andere patronen, andere technieken. Maar ook het maken van quilts met stof uit oude spijkerbroeken, overhemden, lapjes die ‘over’ zijn vind ik geweldig.

Het maken van quilts is een oud ambacht, dat ik zelf vooral ken uit Amerikaanse films. Ik vind het ook een sport om quilts in films te spotten (ik zag er pas één in Homeland). Uit Engeland komt het patchwork, dat is ook onderdeel van quilten. Overal ter wereld vind je wel voorbeelden van quiltmaking, Japan, India, Afrika, ook in Nederland was er al vroeg een quilttraditie.

IETS AMBACHTELIJKS MAKEN

heather ross

Verhalen van stof

Ik wil je zó graag laten zien dat quilten helemaal niet moeilijk is, en ontzettend leuk om te doen. Het geeft geweldige resultaten en is heel ontspannend. Wat is er leuker dan dat je lief, je kind of die lieve vriendin onder een door jou gemaakte quilt kruipt op de bank. Een gebruiksvoorwerp maken, iets ambachtelijks doen.

Quilten is ontstaan uit restgebruik. Ik wil dat idee terugbrengen. Zo maak je quilts met betekenis. En zorg je niet voor nog meer vervuilende productie van katoen onder verschrikkelijke arbeidsomstandigheden. Als je de Netflix docu ‘The True Cost’ hebt gezien, dan wil je niet eens meer nieuwe lapjes kopen. Alhoewel, soms zijn ze zó leuk dat ik het ook niet kan laten…

KITCIT03_CityLightsRubyReds_detail4_1024x1024

Extra leuk is het om quilts te maken van stofjes die betekenis voor jou hebben, van je goeie goed. Die lapjes die je op een verre reis hebt gekocht. Of die lieve kleertjes van je kinderen die je jaren bewaart voor, ja voor wat eigenlijk. Of de overhemden van je opa, of die fijne blouse of spijkerbroek die je niet wil wegdoen maar die je ook niet meer draagt. Of voor mijn part je trouwjurk, of die van je moeder. Of gewoon lapjes die al jaren ergens liggen. Al naaiend maak je zo dekens vol van liefde, met herinneringen. Upcycling! Van dat wat over is, iets maken.

Ook kun je een memoryquilt maken, een quilt uit de kleding van je overleden partner, ouder of kind. Je gebruikt dan voor je quilt stukjes stof uit kleding van die persoon. Het hoeft ook niet zo'n verdrietige gebeurtenis te zijn. Zo heb ik een quilt gemaakt voor mijn dochter die op kamers ging, om die overgang te markeren. Prachtige ideeën om samen met anderen in een aantal dagen zo'n quilt onder begeleiding van mij te maken. Daarvoor heb ik een stappenplan.

gees bend

Dit gaan we doen!

Ik stel me voor dat we met een kleine groep vrouwen ieder voor zich en met mijn begeleiding werken aan een quilt. Een quilt van betekenis. Verzamel van te voren een hoop lapjes. Of dat nu uit de winkel komt, of een stapel kleertjes van je kinderen, of overhemden van je overleden partner.

Dan gaan we gezamenlijk een start maken. Eerst stuur ik je voldoende uitleg zodat je alles thuis kunt voorbereiden, en je weet wat je moet meenemen. Dan gaan we gezamenlijk aan de gang. Een hele dag. Vervolgens ga je thuis weer door, en een aantal weken later komen we weer bij elkaar.

We naaien met de hand, ik noem dat slow stitching. Het voordeel is dat je dit overal kunt doen, en met je meenemen. Ook heerlijk onderweg, als je ergens moet wachten, in wachtkamers, in het ziekenhuis, of tijdens het kijken naar een film. Als je wacht op je kind dat muziekles heeft, of voetbalt.

Ik wil je zo graag laten zien dat het niet alleen maar volgens regeltjes moet, jij kunt dat, quilten zonder quiltpolitie! Natuurlijk zijn een paar handigheidjes wel fijn, zodat je deken niet uit elkaar valt en lang mooi blijft. En die kan ik je leren!

Slow Stitching wil een plek bieden om samen te werken aan de prachtigste creatieve projecten in een fijne omgeving. En veel inspiratie bieden, zodat je daarna thuis weer door kunt.

Wat er zo leuk is aan quilten

Ik ga zelf vooral ‘aan’ van de Amerikaanse moderne quilts, maar ook die van de Amish en Mennonieten (die hun tradities weer uit Europa meenamen), en van de Gee’s Bend, een Afro-Amerikaanse gemeenschap in Alabama. Japanse Sashiko is ook prachtig, met indigo, denim en blauw linnen. Het allermeest houd ik van blending van traditionele patronen met een moderne twist, en van upcycling. En van stoffen die op een natuurlijke manier geverfd worden met planten. Dat kan trouwens ook weer met die prachtige antieke lakens met monogrammen die nog ergens liggen van je oma.

De gelaagdheid van het stofgebruik, dit bedoel ik letterlijk en figuurlijk, maakt het zo bijzonder, en dat je daarna ook nog een gebruiksvoorwerp hebt waarmee jijzelf of je geliefden zich kunnen omhullen.

amh
logcabin wild flowers

Wat is quilten precies?

Een quilt is een deken die bestaat uit drie lagen. Een toplaag die je maakt van aan elkaar genaaide stukjes stof, een dikkere tussenlaag van katoen, zijde, bamboe of wol, en een onderlaag van een lap stof.
Die drie lagen ‘quilt’ je aan elkaar met kleine of grotere rijgsteken door de hele quilt heen. Een bies er omheen, en je hebt een quilt. Spreek uit KWILT, niet kilt, want dat is zo’n Schotse rok.

Dolly Parton zong het al in A Coat of Many Colors: “I told them of the love my momma sewed in every stitch, and i told em all the stories, Momma told me while she sewed”.

Ambacht

Quilten als ambacht of nijverheid is ontstaan uit schaarste. Iets maken van wat over is, wat je ergens anders niet meer voor kunt gebruiken, van restjes. Ik denk daarbij dan meteen aan de pioniers in Amerika, Het Kleine Huis Op De Prairie.
En ja, in het maken van een quilt met de hand gaat ongelooflijk veel tijd zitten. Heel veel uren. Dat vind ik helemaal niet erg, want als ik ‘m af heb, wil ik toch weer een nieuwe maken. Maar dat is wel de reden dat het niet echt doenlijk is om een quilt te verkopen. Alleen al aan stof en vulling zit er 100 tot 200 euro in. Wél vind ik het supertof om er af en toe één weg te geven. Heather Ross, een Amerikaans ontwerpster zei laatst op instagram: People see the quilts in my home and ask me, where can I buy a quilt like this? I tell them that you can’t exchange money for a quilt. You have to find someone that knows how to make quilts and inspire them to make one for you. The only valid currency, when it comes to quilts, is LOVE. Money can’t buy you love. Or quilts. 

Scrappy_Bear_Paw_Quilt_Tutorial_1

Over Margreeth

Margreeth van Dijk © Jitske Schols

Zolang ik me kan herinneren, heb ik dingen gemaakt. Voor mij is dat ook dé manier om weer bij mezelf te komen. Van nature was ik een dromerig en knutselend kind. Altijd weer op zoek naar iets nieuws om uit te zoeken hoe dat gemaakt werd. Met een supercreatieve moeder die de prachtigste kleding voor haar 4 kinderen kon naaien, had ik natuurlijk ook een mooi voorbeeld.  Al heb ik dat mooie naaiwerk nooit echt onder de knie gekregen. Mijn oma en tante waren ook altijd zo fijn creatief. Als ik een saaie grijze tweedehands overgooier kreeg, borduurde mijn oma daar prachtige bloemen op. Was er een feestjurk nodig, dan werd er een lapje gehaald. Ik heb mezelf nooit kunstzinnig gevoeld, het ging mij vooral om het proces, hoe wordt het gemaakt, hoe zit het in elkaar. Als ik het had uitgevonden, zocht ik weer iets anders. Toen ik zelf 2 dochters kreeg, ontstond uit het niets ineens de behoefte om ook voor hen kleding te naaien. Maar zo mooi als alles wat mijn moeder maakte, nee, dat kon ik niet, en was mijn ambitie ook niet. En toen mijn dochters geen zelfgemaakte kleding meer wilden, wilde ik dat absoluut niet opdringen en ben meteen gestopt.
In 2008 begon ik met quilten. Daarvoor hield ik absoluut van creatief bezig zijn maar quilten, nee dat was iets voor oudere dames. En ik vond het ook niet eens zo mooi wat ze maakten. Totdat ik een plaatje zag van een moderne quilt. Dat wilde ik ook wel eens proberen. Ik ben wat lessen gaan volgen, aan de slag gegaan, en nooit meer gestopt. Toen onze dochters nog klein waren, was het een heerlijke bezigheid tijdens al het wachten, in voetbalkantines, bij muziekles, verloren kwartiertjes thuis. En tijdens tv kijken, lekker op de bank of aan tafel.

In elke steek een beetje liefde stoppen. Dat zei ik ook al tegen mijn meiden toen ik nog kleding voor ze maakte, en ze voelden dat ook echt!
En wat is er heerlijker dan dat je liefjes op zondagochtend op de bank onder een zelfgemaakte quilt kruipen! In elk steekje is een beetje liefde gestopt, en dat je geliefden dat dan voelen en hem altijd weer pakken. Inmiddels zijn mijn dochters tieners en is het niet meer zondagochtend maar elke dag op de bank liggen, maar wel altijd onder een quilt.